PIERWOTNA LUDZKOŚĆ

Wi­docznie pierwotna ludzkość przechodzi przez „we­getatywny” okres działalności artystycznej, tak jak w wypadku rozwoju języka, mitologii i ry­tuałów. Prymitywny praateński chłop wykonuje hermę, aby chroniła jego dom, a powstaje figura o     archaicznym pięknie; Indianin rzeźbi kij totemowy, a tworzy kompozycję; modeluje czółno albo formuje dzbanek na wodę, a powstaje piękna forma. Jego modelem jest ciało ludzkie, pień drzewa, pływający zwinięty suchy liść muszla, czaszka, skorupa orzecha kokosowego, z której pije. Lecz kiedy naśladuje te wzory dla celów praktycznych, dostrzega w nich coś więcej niż tylko utylitarny sens ich kształtów; w formach, na których skupiła się jego uwaga, naprawdę widzi on odbicie uczuć ludzkich, „dynamiczne” prawa życia, moc i rytm; widzi rzeczy, których nie potrafi nazwać, magiczny sens, doskonałość linii i bryły; jego ręce nieświadomie wyrażają, nawet w sposób przesadny, to, co widzi, wynik zaś zdumiewa go i raduje, i prezentuje się „pięk­nie”.

Witaj! Nazywam się Angelika Kwiecińska i bloga prowadzę w formie pasji. Jeszcze jak byłam dzieckiem to planowałam zostać dziennikarką, dziś moje marzenie się spełniło i pracuje w mediach. Na blogu zamieszczam ciekawostki ze świata reklamy i mediów a także z show biznesu. Zapraszam do śledzenia bloga i aktywnego komentowania pod wpisami!
Both comments and pings are currently closed.